تبلیغات
دانلود رایگان تحقیق و مقاله (تحقیق ای تی) - عصر پارینه سنگی
 
یکشنبه 7 خرداد 1391 :: نویسنده : محمد مقاله

عصر پارینه سنگی

 

منظور از پارینه سنگی یا عصر حجر  قدیم یا عصر سنگ قدیم (Palaeolithic) دوره ای است که در طول آن تنها صنعت بشر ساخت ابزارهای سنگی بوده و در میان ابزارهایی که مورد استفاده قرار می داده مثل شاخه درخت، استخوان و... استفاده از سنگ غلبه داشته است. این عصر حدود 5/2 میلیون سال قبل در آفریقا آغاز می شود و حدود 12 هزار سال قبل از میلاد به پایان می رسد. اولین بار تامسن در 1819 بود که اصطلاح «عصر سنگ» را به کار برد و بعدها جان لوباک در 1865 آن را به دوره های مختلف تقسیم کرد که در اینجا به بررسی عصر قدیم سنگ می پردازیم.

عصر پارینه سنگی که اصطلاحی مبتنی بر تاریخ فرهنگی است، در تقسیم بندی های طبیعی در عصر پلیستوسن آغاز می شود.

این عصر خود به سه دوره تقسیم می شود:

الف) پارینه سنگی تحتانی (Lower P.) 5/2 میلیون سال قبل تا 125 هزار سال قبل

در این دوره دو گونه انسان زندگی می کردند:

1. هوموهابیلیس ها در آفریقا، آنها از راه مردارخواری و جمع آوری غذا زندگی می کردند. فرهنگ ابزارسازی آنان را که قدیم ترین ابزارسازها هستند الدوان می نامند. در این فرهنگ ابزارسازی اطراف سنگ را به منظور تیز کردن آن می تراشند. هوموهابیلیس در همین عصر انقراض می یابد.

2. هوموارکتوس ها که فرهنگ ابزارسازی آنان آشولین نام دارد. هوموارکتوس ها تا عصر بعدی پارینه سنگی نیز به زندگی ادامه دادند. آتش برای اولین بار توسط آنها مورد استفاده واقع شد و موفق به پخت غذا شدند. کشف آتش و پخت غدا نشان از کانون خانه و مکانی دارد که دور آن جمع می شده اند. هوموارکتوس اولین انسان مهاجر است که با مهاجرت از آفریقا فرهنگ و زندگی را در سایر مناطق گسترش داد. هوموارکتوس زندگی خود را از طریق شکار حیواناتی همچون گوزن، اسب، بچه کرگدن، گاو نر، گاو کوهاندار، گراز وحشی، کفتار و گرگ می گذراند. نیزه ابزاری است که اولین بار توسط هوموارکتوس ساخته شد. همچنین شواهدی از هم نوع خواری میان ارکتوس ها دیده شده است. دلیل این امر را مسائلی همچون قحطی یا عقیده به انتقال ویژگی افراد از طریق خوردن مغز آنها عنوان کرده اند.

الگوی زندگی بشر در این دوره مطلقا مبتنی بر زندگی در غارهاست و بشر خود اقدام به برپا کردن پناهگاه نمی کند. اما حدود 125 هزار سال قبل مقدمات ساخت پناهگاه اولیه فراهم آمد و ابزارسازی بشر نیز رشد کرد، به دلیل همین تغییرات پایان عصر پارینه سنگی تحتانی را در همین زمان می دانند.

ب) پارینه سنگی میانه (Middle P.) ۱۲۵ هزارسال قبل تا 35/40 هزار سال قبل

از مهم ترین وقایع این عصر یخبندان وورم است که 85 تا 70 هزار سال قبل در بیشتر مناطق نیمکره شمالی زمین اتفاق افتاد.

در این دوره سه گونه انسان زندگی می کردند:

1.  هوموارکتوس ها که احتمالا با ظهور یخبندان منقرض شدند.

2. هوموساپینس های قدیم. مهم ترین آنها نئاندرتال ها بودند که فرهنگ ابزارسازی آنها را موسترین می نامند. در این فرهنگ برای اولین بار از استخوان و چوب برای ساخت ابزار استفاده می شود. الگوی معاش نئاندرتال ها مبتنی بر سکونت در غارها بوده است. احتمالا شروع آیین ها هم مربوط به همین گونه است. نئاندتال مردگان خود را به خاک می سپرد و به نظر می رسد این کار با آیین خاصی مثل قراردادن استخوان حیوانات و ابزارها و گیاهان در قبر همراه بوده است. آنها همچنین این توانایی را از خود بروز دادند که از پوست حیوانات پوشاک تهیه کنند. در واقع دوره زندگی آنان دوره بسیار سرد و خشکی بوده است و شاید به همین دلیل نوعی ثبوت و عدم نوآوری در ساخت ابزارهایشان به چشم می خورد که ممکن است ناشی از عدم جابه جایی و ثابت بودن مکان زندگی آنان هم باشد. در حالی که بینفورد معتقد است نئاندرتال ها توانایی برنامه ریزی نداشته و در زمان حال زندگی می کرده اند، شواهد آنان نشانگر شکار گروهی و استفاده از روش «فن صخره ای» در میان آنان است. برای نئاندتال ها دو گونه الگوی معاش تصور کرده اند: اول اینکه آنها زندگی خانوادگی داشته اند که در آن مردان و زنان بدون فرزند شکار می کرده اند و برای مادران وکودکان و ضعیف تر ها می آوردند. دوم اینکه مردان دوره گرد بوده و فقط برای تولید مثل به خانه برمی گشتند در نبود آنها زنان خودشان آذوقه تهیه کرده و از فرزندان نگهداری می کردند. زنان نئاندرتال هم به اندازه مردانشان قوی بوده اند. احتمالا نئاندرتال ها از معلولان و سالخوردگانشان نگهداری می کردند و با توجه به همکاری و کار گروهی بین نئاندرتال ها و سایر شواهد آنها توانایی گونه ای سخن گفتن را داشته اند. نئاندرتال ها هم مانند ارکتوس ها هم نوع خواری می کرده اند.

3. هوموساپینس ساپینس ها هم در همین دوره بودند که البته در نقاط مختلف زمین زمان ظهور آنها فرق می کند.قدیمی ترین تاریخ ظهور آنها مربوط به آفریقا و جدیدترین آن مربوط به اروپاست. آنها در مناطقی مثل لوانت با نئاندرتال ها همزیستی داشته اند که به نظر می رسد آمیزشی میان آنها صورت نگرفته باشد. سوزن های عاجی نشانگر دوخت لباس توسط این گونه هستند. تدفین هوموساپینس ساپینس کاملا آیینی است.

ج) پارینه سنگی فوقانی (Upper P.) ۳۵/۴۰ هزارسال قبل تا 12 هزار سال قبل

یخبندان وورم که در دوره قبل آغاز شده بود اواخر این دوره به پایان می رسد. ابزارسازی بشر در این دوره استاندارد می شود و از لحاظ جنس و نوع تنوع فراوانی در آن به وجود می آید. برای اولین بار استفاده از تله، تیر و کمان، تور و قلاب آغاز می شود. تنها گونه بشری این دوره یعنی هوموساپینس ساپینس دست به آفرینش های هنری می زند. اعتقادات آیینی کاملا شکل گرفته است. با افزایش جمعیت زندگی بشر میان غارها و پناهگاه های طبیعی به همراه پناهگاه های مصنوعی ساخت بشر تقسیم می شود. در آفریقا از چوب وگل، در اروپا از استخوان و پوست جانوران بزرگ سرپناه می سازند. در این دوره برای اولین بار شرق سیبری ، استرالیا، آلاسکا و شمال کانادا مسکونی می شود.

هنرهای این دوره عبارتند از:

1. نقاشی درون غارها:

غار لاسکو (Lascaux) در فرانسه متعلق به 17 هزار سال قبل

غار آلتامیرا (Altamira) در اسپانیا متعلق به 31 هزار سال قبل

غار شووه (Chauvet) در فرانسه

غار گابیو

غار لاباستید

لامارش (La Marche) فرانسه

غار کاساک (Cussac) فرانسه

غار کاسکور (Cosquer) متعلق به 17 تا 29 هزار سال قبل

غار کارایین (Karain) و اوکوزینی (Okuzini) در ترکیه

غار Cum Bucagi در ترکیه دارای نقاشی و کنده کاری

2. پیکرک ها

مثل پیکرک معروف ونوس ویلندورف و سایر پیکرک هایی که به دلیل تأکید بر اندام آنها به پیکرک های مادر معروف شده اند.

3. ساخت مهره ها

از جنس های مختلف، این مهره ها را به علاوه گل اخرا در تزئینات اجساد مردگان این دوره می بینیم.

4. اشیاء عاجی

 

 

صنایع و فرهنگ های این دوره را در اروپا به دسته های گوناگون با نام های گوناگون تقسیم کرده اند که عبارتند از:

1. اورینیاکی 34 تا 29 هزار سال قبل، این فرهنگ ابزارسازی از فرهنگ موستری مشتق شده است.

2. پریگوردی 34 تا 21 هزار سال قبل، این فرهنگ از فرهنگ موستری مشتق شده است.

3. گراوتی 34 تا 17 هزار سال قبل، این فرهنگ از فرهنگ پریگوردی مشتق شده است.

4. سلوتری 20 تا 16 هزار سال قبل مطلقا در اسپانیا و فرانسه، این فرهنگ از فرهنگ پریگوردی مشتق شده است.

5. ماگدالنی 17 تا 9 هزار سال قبل در اروپا، در این فرهنگ برای اولین بار شاهد استفاده از چراغ های سنگی هستیم.

6. شاتلپرونی که در این فرهنگ برای اولین بار کف خانه ها را مسطح می کنند.

همچنین دریاس کهن نام فرهنگی در شمال غربی اروپاست که متعلق به 10500 سال قبل است.

در خاور نزدیک دو فرهنگ متعلق به پارینه سنگی فوقانی قابل مشاهده است:

1.     برادوستی: 34000 تا 20000 سال قبل

2.     لوانت – اوریگناسی: 25000 تا 18000 سال قبل

 

اسامی برخی از سایت های دوران پارینه سنگی (خارج از ایران) عبارتند از:

کارا اوتو، لاخوتی، کول بولاک در تاجیکستان – پارینه سنگی تحتانی

دره سو آن در پاکستان – پارینه سنگی تحتانی

اولالینکا، جبال یارخ در مغولستان – پارینه سنگی تحتانی

پناهگاه سنگی بهیمتکا در هند – پارینه سنگی میانی

داری کور در افغانستان – پارینه سنگی میانی

غار تشیک تاش، غار امیر تمیر، غار اُگزی کیچیک در تاجیکستان – پارینه سنگی میانی

اوتسونمانیت در مغولستان – پارینه سنگی میانی

چم بازار، اسکی کلک و بردبالکا در کردستان عراق – پارینه سنگی میانی

آق کوپروک در افغانستان – پارینه سنگی فوقانی

غار خویست تسنگر آگوی در مغولستان – پارینه سنگی فوقانی





نوع مطلب : متفرقه، 
برچسب ها : عصر پارینه سنگی،




دانلود رایگان تحقیق و مقاله (تحقیق ای تی)
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : محمد مقاله
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :